COMENTARIO LITERARIO “ABEL”. SARA LEMA. 4º A.

PLANO DO CONTIDO:

1. TEMA: A chegada esperada dun meniño que nace morto.

2. ARGUMENTO: Trátase dunha familida de catro irmás e os pais que agardaban a esperada da chegada dun meniño ao cal lle asignaron o nome de Abel, pero este naceu morto e a ilusión quebróuselles con este acontecemento.

3. O narrador é omnisciente, coñece todos os acontecementos e sabe os pensamentos de cada personaxe (será un meniño). Ata sabe o que sente cada un, en concreto o que sente a nai cando sabe que está embarazada. Pero  non comparte os feitos.Non é un personaxe da historia.

4. Hai oito personaxes, o pai, a nai, as catro irmás e o agardado meniño. Non temos moitos datos deles, e só sabemos o nome do meniño, Abel. Del sabemos que faleceu antes de nacer.Da nai e do pai non se sabe case ningún dato, só coñecemos algúns sentimentos momentáneos, despois non se describen nin se saben nomes. Das irmás sabemos que están moi emocionadas pola chegada do neno, e tamén sabemos as súas idades por dedución, xa que o narrador utiliza un xogo de números para que o lector pense na idade “a máis nova ten cinco anos, “van en escaleira de dous en dous”.

PLANO DA FORMA:

1.”Un latexo velaíño…” infórmanos sobre como a nai sabe que está embarazada.

“será un meniño”, a familia está convencida de que é un meniño aínda que non haxa nada para probalo. “ O tempo facíase longo…” fálanos de cómo a familia se lle fai longa a espera da chegada do meniño. “De altar…”quere mostrar a importancia que ten o meniño para elas.

2. Hai abundancia de pretéritos e copretéritos, que guían o ritmo narrativo combinándose para aportar doses de lentitude do tempo da espera e puntualidade de acción con matices de maior aceleración. Exemplos: “dicía, era, viron, medraba, ían, viña…”

3. Tiñan catro fillas, é importante saber este dato, xa que así sabemos que Abel é o quinto fillo. O número de nenas podería xustificar a ansiada chegada de un integrante do outro sexo que aportaría “variedade” á familia.

“De dous en dous” grazas a esto podemos deducir a idade das rapazas. “Catro corazóns” substitúe as catro rapazas polos seus corazóns que sentían dor polo  seu irmán, un recurso literario moi relevante estilisticamente.